تغییری باش که در دنیا جستجو می کنی

شاید خیلی از ماها ساعات زیادی رو درگیر این هستیم که مسائل ایران و دنیا رو حل کنیم. مشکلات و ضعفهای همه رهبران دنیا رو می فهمیم و به خوبی تحلیل می کنیم که از چه نقاطی ضربه می خورن. حتی نسخه های کاربردی و به نظر معقولی برای همه سران و مسئولین می پیچیم. فقط حیف که مسئولیتی نداریم و جایی و چیزی دستمون نمی دن. وگرنه ایران که هیچ، جهان گلستان می شد!

اتفاقا منم تا چندی پیش از همین دسته انسانهای عزیز بودم. خدا می دونه چند ساعت وقت عزیزم رو پای دیدن و مطالعه تحلیل های عمیق تلف می کردم و از اون طرف، این حجم دانش بیکران رو طی ساعات بیشمار دیگری با دوستان و رفقا در میون میگذاشتم و چه بحث و جدل های داغی داشتیم…

مشکل اینجاست که تا وقتی توی این باتلاق و توهم خِرد و دانش جهان شمول هستی، نمیشه کسی برات کاری بکنه.

از جزئیاتش که بگذریم، بالاخره از این خواب غفلت بیدار شدم و فهمیدم همه اون چیزی که باید روی اون کار بکنم، خودِ خودِ خودم هستم و لا غیر! مطالعات واقعیم رو سرعت بخشیدم. خودم رو از جهان مرموز اطراف عمدا بی خبر گذاشتم. دیگه هیچ کانال مجازی و تلویزیونی رو دنبال نکردم. همه فکر و ذکرم شد یه چیز: رشد خودم…

تا اینکه بعد از مدتی جسارت تاسیس باشگاه رشد رو داشتم و فکر کردم شاید افراد دیگری باشن که بخوان با من هم مسیر بشن و این شد که باشگاه رشد متولد شد.

در اینجا ما شعارمون این جمله از مهاتما گاندیه:

در باشگاه رشد، خودمان تغییری می شویم که در دنیا جستجویش می کنیم.

اشتراک گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید